Każde dziecko lubiczuć się rozpieszczane przez rodziców. Ale chciałyby też mieć świadomość, że dostaje to, na co ma ochotę. Inaczej wszyscy mają ciężko. W rzeczywistości jednak nie można dzieciom pozwalać na to, żeby kierowało rodzicami czy otoczeniem, bo wtedy jest przekonane o tym, że przewodnikiem całej sytuacji i wszyscy mają go słuchać. Maluchowi powinno się więc tłumaczyć i wyjaśniać wszystko w sytuacji, podczas której widać, iż usiłuje robić coś jak samo uważa. Przykładem może być sytuacja, kiedy mały Staś zobaczyłu starszego rodzeństwa nowe gry Wii (chociaż za bardzo nie ma pojęcia, do czego służą), zaparło się, że ma się ochotę w tej chwili pobawić akurat tym przyrządem, które trzyma jego brat. Pomimo uzmysłowienia dziecku, do czego przeznaczone są gry Wii i że jest jeszcze za mały, żeby zagrać w tę grę, dziecko twierdziło, że chce i koniec. Zaczęło tupać nogami, wrzeszczeć i nie chciało nikogo słuchać. Złapało za grę i zaczęło szarpać. W tej więc chwili wkroczyła do akcji mama dzieci. Odebrała chłopcom obie gry Wii, postawiła je wysoko na komodzie i wyprowadziła z pokoju kłótliwe dziecko. Malec chciał się opierać, ale mama gwałtownie zareagowała. Usadziła go w pokoju obok i zaciekawiła kolorową malowanką. Starszy zaś synek za parę sekund dostał na nowo swoją grę.